Ngayong araw na to nanuod ako ng Angus, thongs and perpect snogg and The Last Song. Pero now I’m watching my third movie which is The Vow. Medyo tinotopak nanaman ako kung anu-ano ang naiisip ko kasi may nakita nanaman ako, pero hinahayaan ko nalang medyo mahirap, hindi medyo sobrang hirap kasi hindi ko man lang masabi sa kaniya yung mga saloobin ko sa buhay ko kasi natatakot na ko kasi alam kong wala nanaman magandang patutunguhan yung mga sasabihin ko na puro kaemohan lang sa buhay. So eto ako pinagpahinga ko nalang siya imbis na sabihin ko kasi alam ko ang dulo nito hindi niya nanaman ako maiintindihan at baka dumating nanaamn doon sa point na awayin niya ako. I miss the things na kapag ganoon ako he knows what to do and say and it always make me feel better, I like that way, na kahit ganito ako siya lang yung nakaintindi, pero now ewan ko na din kase siguro baka isa to sa mga may kadahilanan kung bakit niya tinigil, ayoko na magreklamo at isumbat pa sa kaniya na kahit ngayon na sobrang nasasaktan na talaga ako pero you know, mas importante pa talaga sakin na masaya siya na ayoko pa na bigyan siya ng problema. Pinagpahinga ko siya kanina, alam mo.. inaabangan ko na hindi sya matutulog kasi I don’t feel better, na bago siya muna magpahinga o ganon gustung-gusto niya na makasigurado na iiwan niya ko na I feel very fine, pero wala now nagpahinga na siya. Nalulungkot talaga ako kasi wala na rin kami halos time na mag-usap eh kailangan din naman talaga sa Long Distance ngayon is communication pero wala na rin naman kami masyadong ganoon, nakakalungkot lang talaga.. pero alam mo yung feeling na wala kang magagawa? Kaya eto ako ngayon hinahayaan ko nalang na I feel bad inside, pero buti nalang na hindi na ko ganoon na nageexpect masyado, mabuti nalang din na kahit papaano na kikimkim ko na yung mga ganoong pakiramdam katulad dati na para wala na kong madamay pang iba. Wala naman na kasi akong magagawa kung ganito na talaga ngayon eh, kailangan ko nalang magpasalamat sa mga narereceive ko. =)

Dear ____,

Ang masasabi ko lang sa araw ko ngayon ay maganda, as usual katulad kahapon ay nanuod lang ule ako ng palabas, ang pinanuod ko naman ay 13 going 30, at Just My Luck. Okay talaga ang araw ko kasi pagkagising ko palang nakaka-overwhelm ang mga text niya sakin na grabe, sobrang sweet-sweet-sweet! Siguro parang yung feeling na after ko nga mag-exam noon sa UE. Naniniwala naman talaga ako sa kaniya, sa mga bawat sinasabi niya sa akin at tuwang-tuwa talaga ako don na nagagalak talaga ako. Tsaka okay na din ako sa sarili ko kasi kahit papaano nag-aadjust ako sa mga bagay-bagay, hindi na ko ganoon kaparanoid katulad ng dati na bawat kilos niya ay pinapakielaman ko. Okay na iyon para hindi naman ako tawagin na, overly attached MALAPIT na GIRLFRIEND hahahahah. Ngayon ay pinag-aaralan ko iyon at medyo nakikita ko naman sa sarili ko na may konting improvement, konting-konti lang naman. Gusto ko rin naman na kahit papaano meron siyang konting buhay para sa sarili niya na ayoko naman na yung lagi nlng pinapakielaman ko. Nakikita ko naman sa kaniya na tuwing mag-kausap kami kanina ay galak na galak tlga siya kaya ayun masarap din sa pakiramdam. Hindi na rin ako masyadong nag-eexpect at nagpapasalamat nalang talaga ako kaagad kunyari ganito lang yung ginawa niya for me today, atleast dba? Nag-effort tlga siya doon at hindi niya naman nakakalimutan magsabi ng mahal niya ko ng sobra-sobra at hindi nakakalimutan magbigay ng time, OKAY NA OKAY NA ako doon at sobrang maswerte na talaga, kasi I should be thankful na din d katulad ng mga ibang babae na sobra makareklamo sa binibigay na pagmamahal sa kanila, mas maganda magpasalamat dahil mayroong taong nagpapahalaga sa iyo katulad ng pagpapahalaga niya sakin bawat minuto kaya sobrang nagpapasalamat na talaga ako at masasabi kong maswerte talaga ako na mayroon akong katulad niya. Natutuwa tlaga ako sa kaniya, masaya hindi mag-expect kasi ayun katulad kanina, tadtad na tadtad ako ng ILOVEYOU sa kaniya na sobrang saya sa pakiramdam na mahal na mahal ko siya.

Love,

Jee

Dear ______,

Ngayong araw na to ay wala nanuod lang ako ng, “The Back-up Plan” at kahit medyo awkward ang palabas na iyon, sobrang nakakarelate talaga ako dun kay Zoe. Natatakot kasi talaga ako kaya tuwing nag-aaway kaming dalawa lagi ko nalang sinasabi na, “IIWAN MO DIN AKO EH.” Parang I keep pushing him away from me para hindi na ganoon kasakit siguro kapag dumating na siguro sa panahon na iiwan na niya ako. Sobrang impossible kasi talaga na SIYA AT AKO, kaya siguro ayun na pinapaalis ko siya sa buhay ko kahit sobrang hirap mawala siya para sa akin kasi kung mangyari man ayun OA man sabihin pero parang ang hirap kayanin. Sobrang gusto ko talaga siya kasi siya lang yung taong pinapatawa ako ng sobra-sobra kahit wala siyang ginagawang kalokohan, siya lang yung lalakeng hindi ako naiilang kasama kumain kahit gaano ako kababoy kumain, siya yung kahit ano ang itsura ko mahal na mahal pa din ako at sasabihin pa din na ako ang pinakamagandang babaeng nakilala niya, na kahit alam niya na sa paligid niya sobrang dami pa pero hindi niya iyon nakikita. Siya yung taong komportableng-komportable talaga ako kapag kasama ko siya na napapakita ko siya kanya ang tunay na ako at walang problema sa kaniya, sobrang sweet niya din sakin at sobrang lambing, kaya nga masasabi ko talaga na sobrang swerte ko na nakatagpo ako ng isang tulad niya. Kaya siguro ayun every time na nag-aaway kame lagi ko siyang pinapalayo sa akin, natatakot kasi ako na he made me fall madly and deeply in love with him tas baka pagdating ng panahon iwan niya ko, sobrang sakit noon. Sa end ng palabas naging okay sila na naintindihan nila yung bawat isa, siguro ganoon din dapat samin.. alam ko mahabang panahon pa ang tatahakin naming dalawa, as in sobrang dami pang hardships and unforgettable memories.. alam ko kakayanin naming dalawa to. Minsan din kapag nag-aaway kame lagi nalang dumadating doon sa point na naiinis siya sa akin kasi hindi ako naniniwala na AKO lang ang mahal niya at wala ng iba, na ayun na lagi ko sinusumbat na, makakakita siya ng mas better at iiwan niya ko. Siguro pagkatapos ko mapanuod yung palabas, alam ko palabas lang siya pero sobrang nagets ko ang Lesson na pwede ko siyang i-apply sa buhay ko.. Kailangan ko din talaga magtiwala sa kaniya ng sobra na ako lang ang mahal niya at wala ng iba na pabayaan siya kung ano ang naisipan niyang ipakita at gawin upang maging maganda ang relasyon naming dalawa, TIWALA lang naman eh hindi yung pinapangunahan ko siya sa mga bagay-bagay at pansinin lahat, lahat naman siguro ng tinitigil niyang gawin o gusto niyang gawin ay may dahilan, kailangan ko lang siguro mag-tiwala sa kaniya na sobrang nag-effort din siya para sa aming dalawa hindi yung pinipilit kong ibalik ang hindi na dapat, ang mas importanteng isipin ay ang masasayang gagawin namin kinabukasan. Wala eh, eto na dumating na sa point na sinabi niya sakin na, “AYOKO NA, SAWA NA KO, LAGI NALANG GANITO.” Nung nasa bus kasi ako bago ako pumayag doon sa pahinga muna kaming dalawa, ang sabi ko sa kaniya, bibigyan ko nalang siya ng panahon para makapag-isip kahit ilang araw niyang gusto, tas saka na siya magdesisyon kung gusto niya pa o hindi na.. nakakainis lang na ayun pinapalayo ko siya pero.. eto natatakot talaga ako bigyan siya ng time para makapag-isip, paano kapag naisip niya na masaya na talaga siya na WALA na ako sa buhay niya? Habang ako hindi talaga? Anong gagawin ko dba? Sobrang sakit, at ayoko nalang hayaan na mangyari yun saming dalawa, kasi sa kaniya lang ako nakaramdam ng tunay, tunay na pagmamahal. Pero alam ko kailangan kong MAGTIWALA sa kaniya, hayaan muna siya.. kahit ngayon na miss na miss ko na siya, wala akong magawa.. gusto ko siyang yakapin ng mahigpit at sabihan na mahal ko siya paulit-ulit pero hindi ko man lang magawa, at pagkatapos noong tinanong ko siya, tinanong ko ule siya, “Mahal mo ba ko?” sabi niya, “OO” Siguro ayun nalang muna ang panghahawakan ko ngayon at mag-tiwala nalang talaga sa kaniya. Naalala ko din yung dumating na din sa point na ayaw na niya talaga, mga halos isang araw nga lang after ko noon mag-exam sa UE pinapunta niya ko sa bahay nila, sobrang saya nung naramdaman ko na iyon siguro ganoon nga kasarap sa pakiramdam yung tipong ramdam na ramdam ko talaga na kailangan niya ako, di bale sana ganoon din kapag nasa tamang panahon na din. Mag-aantay ako kasi, true love waits for the right moment. Hope for the best nalang!

Love,

Jee